അളിയന്‍റെ മരുമകള്‍ — (2)181 

“അങ്കിളിനെ ഞാന്‍ കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു..അപ്പച്ചന് ബാത്‌റൂമില്‍ പോകണമായിരുന്നു..ഞാന്‍ പിടിച്ചിട്ടു എഴുന്നേല്‍പ്പിക്കാന്‍ പറ്റിയില്ല” അവള്‍ എന്റെ കണ്ണിലേക്ക് നോക്കി ആ കൊഴുത്ത കൈകള്‍ പൊക്കി മുടി വിടര്‍ത്തിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. രണ്ടാഴ്ച മുന്‍പ് വടിച്ചിരുന്ന കക്ഷങ്ങളില്‍ രോമം വളര്‍ന്നു തുടങ്ങിയിരുന്നു. അത് കണ്ടതോടെ എന്റെ മനസിന്റെ താളം തെറ്റാന്‍ തുടങ്ങി.

“മോള് പിടിച്ചാല്‍ പൊങ്ങുമോ..അവന് നല്ല ഭാരം അല്ലെ” കക്ഷങ്ങളില്‍ കൊതിയോടെ നോക്കിക്കൊണ്ട് ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.

“ഞാന്‍ പിടിച്ചാലും പൊങ്ങും” ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അവളങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോള്‍ എന്റെ മനസ്‌ കാളി. അവള്‍ മറ്റേ അര്‍ത്ഥത്തിലാണോ പറഞ്ഞത് എന്ന് ഞാന്‍ ശങ്കിച്ചു.

“എന്നിട്ട് എന്താ നടക്കാഞ്ഞത്..”

“അപ്പച്ചന് പൊങ്ങാന്‍ വയ്യ..അല്ലെങ്കില്‍ ഞാന്‍ പൊക്കിയേനെ”

അവള്‍ വീണ്ടും ചിരിച്ചു. എന്നിട്ട് ആ വിരിഞ്ഞു വിടര്‍ന്ന ചന്തികള്‍ മേലോട്ടും താഴോട്ടും തെന്നിച്ച് എന്റെ മുന്‍പേ അവറാന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. പിന്നാലെ ഞാനും.

“എനിക്കും കൂടി പഠിക്കണം അങ്കിള്‍ എങ്ങനാ അപ്പച്ചനെ ഈസിയായി എഴുന്നേല്‍പ്പിക്കുന്നതെന്ന്”

വീണ്ടും കക്ഷ പ്രദര്‍ശനം നടത്തി അവള്‍ പറഞ്ഞു. അവറാന്റെ കണ്ണുകളും പെണ്ണിന്റെ മുലകളിലും കക്ഷങ്ങളിലും പതിയുന്നത് ഞാന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു.

“കുളിമുറീല്‍ പോണോ അളിയാ” ഞാന്‍ ചോദിച്ചു.

“പോണം..അവള് പിടിച്ചിട്ടു പറ്റിയില്ല” അവറാന്‍ പറഞ്ഞു.